صد مرده زنده می شود از تربت حسین / از خاک کربلای تو مرهم درست شد / پیراهن تو را که به دیوار عرش زد / رایت ، علم ، کتیبه و پرچم درست شد

رحمان نوازنی

.

این کاسه های اشک دو تا چشمه ی شفاست
این آب گرمِ چشمه ی تنزیهی خداست

.
کم حرف می زنیم و فقط گریه می کنیم
چون اشک صادقانه ترین گفتگوی ماست

.
سرگرم دیدن ” من و ما ” هم نمی شویم
در بین گریه ها سر ما گرم کربلاست

.
اینجا حسینیه است ؛ هوایش بهشتی است
اینجا نفس بکش که هوایش پر از خداست

.
اینجا به روی عرش الهی نشسته ایم
چون بال جبرییل خدا فرش این عزاست

.
آقا دو دست ما و سر زلف نیزه ات
زلفی که روی دست خدا سمت ما رهاست

.

.

.

مطالب پیشنهادی

محبوب‌ترین ها