صد مرده زنده می شود از تربت حسین / از خاک کربلای تو مرهم درست شد / پیراهن تو را که به دیوار عرش زد / رایت ، علم ، کتیبه و پرچم درست شد

^ بانو سلام ، دختر موسای طورها

۱۵ خرداد ۱۳۹۶ بدون نظر

حسین ایزدی 

.

بانو سلام ، دختر موسای طورها
هر جا قدم زدی شده کوهی ز نورها
.
من عاشق قدیمی این خانواده ام
راهی شدم به محضرت از راه دورها
.
پیش شما هوای بهشت از سرم پرید
این جا پر است بهجت و شور و سرورها
.
آن قدر هیبت و عظمت دارد این حریم
جایی نمانده است برای غرورها
.
وقتی که آشیانه ی آل علی قم است
فرش حریم آن شده گیسوی حورها
.
من چشم بسته ام به عطای کریم ها
راضی نیم به تکه نان مثل مورها
.
در قم همه ز بودن تو فیض می برند
تنها نه زنده ها ، که گرفتار گورها
.
هم چون عقیله عالمه ی بی معلمی
طعنه زده کلام شما بر زبورها
.
گفتم عقیله و دل من رفت کربلا
آخر به سمت قتلگه افتد عبورها
.
در پیش صبر زینب ما صبر هم شکست
حرفی نمانده بود برای صبورها
.
شکر خدا برادر تو نیزه ای نخورد
شکر خدا نرفته سرش در تنورها
.
بر روی پیکرش همه گل هدیه کرده اند
جسمش نماند زیر هجوم ستورها

.

.

.

مطالب پیشنهادی

محبوب‌ترین ها